„Włodzimierz Jacorzyński – On i my”

W 100-lecie urodzin lipiec – listopad 2001
scenariusz: Bożena Giezek
współpraca: Bonifacy Wróblewski, Jan Szczepaniak

Włodzimierz Jacorzyński syn nauczyciela, urodził się w Łańczynie koło Stanisławowa 17 marca 1901 roku. Po odbyciu służby wojskowej i uzyskaniu świadectwa dojrzałości w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w Stanisławowie, 1 listopada 1924 rozpoczął wieloletnią pracę nauczyciela w Szkole Podstawowej Nr 1 w Pleszewie. Od 1925 roku był członkiem Chóru Męskiego „Harmonia”.W czasie okupacji wysiedlony do powiatu Opoczno, przebywał w Marcinkowicach i Myśliborzu, gdzie prowadził tajne nauczanie i organizował życie kulturalne.Po wojnie, 1 marca 1945 roku wrócił do pracy nauczyciela w szkole Nr 1. 26 grudnia 1948 roku zawarł związek małżeński z Jadwigą Tuczyńską, nauczycielką muzyki.Działał w wielu organizacjach społecznych i zawodowych, m.in. ZNP, PCK, Harcerstwie. Po przejściu na emeryturę, prowadził zajęcia świetlicowe w Technikum Mechanicznym. Za swą działalność otrzymał wiele nagród i wyróżnień oraz Srebrny Krzyż Zasługi i Złotą Odznakę ZNP. Zmarł 21 stycznia 1972 roku w Pleszewie.Całe swoje życie poświęcił nauczaniu i wychowywaniu w szeroko pojętym znaczeniu – przez sztukę, recytacje, śpiew i muzykę. Potrafił na gruncie bujnego życia teatru amatorskiego realizować swe pasje kreatora i twórcy.Jego zasługą jest udział tak wielkiej ilości osób w ruchu amatorskim – gdyż potrafił integrować różne środowiska. O Jego wielkim dorobku mówi obecna wystawa wykonana na podstawie posiadanych materiałów. Dokumentacja działalności nie jest pełna i liczymy na Państwa życzliwą pomoc w jej uzupełnieniu, co również jest celem tej wystawy.